Dyzartria to zaburzenia mowy charakterystyczne dla dzieci dotkniętych mózgowym porażeniem dziecięcym. W związku z dominującym schorzeniem dziecka, warto przybliżyć, jakie rodzaje dyzartrii można wyróżnić?
Dyzartrię podzielić można na kilka grup. Pierwsza, spastyczna, nazywana jest też piramidową i rzekomo-opuszkową. Charakteryzuje się niewłaściwą artykulacją, powolną, nosową i chrapliwą mową, w przeważającej, niskiej tonacji.
Dyzartria wiotka dotyka dzieci z chorobą Heinego-Medina, Charcota, z udarami mózgu. Jej istotą jest bezgłośna, nosowa mowa.
Dyzartria ataktyczna pojawia się u dzieci z uszkodzeniami móżdżku bądź stwardnieniem rozsianym Mowę charakteryzuje duża wybuchowość, obecne jest skandowanie oraz wyraźne przerwy zarówno między sylami, jak i słowami.
Dyzartria hipokinetyczna dotyka dzieci z chorobą Parkinsona. Mowa nazywana jest pozapiramidową i odznacza się dużym spowolnieniem, niewyraźnością i monotonią. Nieraz współistnieje z palilalią, gdyż dziecko nawet kilkakrotnie potrafi powtórzyć dane słowo.
Dyzartria hiperkinetyczna związana jest z zaburzeniami ruchów mimowolnych, takich jak w chorobie Huntingtona. Jej istotą jest bardzo porywista i wybuchowa mowa, realizowana w dużej mierze krzykiem.
Więcej informacji w serwisie stymulus.pl

